niedziela, 13 sierpnia 2017

Wieczorem nad rzeką Supraśl ( i nie tylko)

Uwielbiam wieczorne spacery. Człowiek się już nigdzie nie spieszy , nie jest z nikim umówiony, można się prawdziwie zrelaksować. Dzisiaj swoje kroki skierowaliśmy w stronę Polka. Kiedyś chodziłam tam bardzo często teraz ,kiedy moja ulica a raczej jej niezamieszkała cześć jest w budowie spacery w tym kierunku przestały być przyjemnością. Dzisiaj jednak jest niedziela brak jest ciężarówek i unoszącego się na kilka metrów pyłu.
 Do lasu idziemy już wyasfaltowana droga  mijamy bunkropodobny budynek powstającego sanatorium i już jesteśmy wśród szumiących pięknie drzew.I tutaj pierwsze zaskoczenie. Drzew bowiem ubywa, trwa wycinka pod parking dla samochodów. Piękne stare dęby zamienimy na wykostkowane  betonowe miejsca. Nie do pojęcia jest to wszystko. W samym lesie drzew tez coraz mniej ale mam nadzieje ,ze jest to jakaś przemyślana gospodarka leśna.
 Im jednak bliżej Polka tym wyrębów jest mniej a las jest naturalnie piękny.Nad rzeka było jeszcze kilka osób.My jednak udaliśmy się w mniej uczęszczane miejsca .Przyroda jest o tej porze roku olśniewająca ,chociaż tutaj zawsze jest pięknie.Mam nadzieje ,ze Wam się tez spodoba.

Leśne źródlisko. Nawet w zimie woda tutaj nie zamarza


Trochę sie poprzedzieramy



Sucha noga się nie przejdzie . ja przeszlam ...na plecach meza 

Az trudno uwierzyć ,ze kiedyś byl tu spory ośrodek wypoczynkowy-Tramp

A lesie takie piękne kwiaty



Tutaj zawsze jest pieknie





Kolory lata

A tu w oddali fuj nowiutka ambona

Ktos walczy o te piękne drzewa przeznaczona nie wiedziec czemu do wycięcia

bunkier sanatorium od tylu

pięknie 

czwartek, 13 lipca 2017

Portugalia - spacer brzegiem oceanu do Albufeiry

W ten deszczowy i wietrzny dzień zabieram Was na spacer brzegiem oceanu aż do Starego Miasta w Albufeirze.Tak jak pisałam w poprzednim poście nasz hotel położony był na malowniczym klifie .Z lewej strony były malownicze skałki , a po prawej rozciąga się widok na cudowna plaże i Albufeire.
Widok na Albufeire


Do Starówki można było dojść na dwa sposoby albo zwyczajna ulica wzdłuż domów i hoteli lub brzegiem oceanu. My zawsze wybieraliśmy te druga opcje.
Widok z wysokości hotelu

Uwielbiam patrzeć na fale i słuchać ich szumu. Jest to bardzo relaksujące. Były  to godziny popołudniowe ale na plaży spacerowało i opalało się jeszcze trochę ludzi. . Sami zobaczcie zdjecia. Kolory są naturalne nie podkręcałam niebieskiego!

Woda wyrzucała tysiące muszelek


Kawałek naszego hotelu






Ten hotel wybudowano na plaży













Albufeira


Albufeira


Albufeire pokaże Wam w następnym poście :)

sobota, 8 lipca 2017

Portugalia -cudowne krajobrazy okolic Albufeiry

Kiedy po czterogodzinnym locie wysiadałam z samolotu na lotnisku w portugalskim Faro uderzyła mnie miło fala świeżego, ciepłego ,powietrza. Było wręcz gorąco mimo ,że był to dopiero początek maja. Chwilę spędziliśmy na najbrzydszym lotnisku jakie do tej pory widziałam ( na szczęście trwa tam remont) ,a kiedy odebraliśmy bagaże rezydentka Rainbow Tours wskazała nam miejsce postoju naszego autokaru. Transfer do hotelu w Albufejrze był krótki i przyjemny. Podziwiałam kwitnące bugenwille oraz liczne sady pomarańczowe.
   Tym razem wybór miejsca na wypoczynek zajął mi góra dziesięć minut. Nie miałam wybranego kraju do którego konkretnie chciałam jechać bo po prostu pragnęłam  bardzo ale to bardzo wyjechać.Portugalia była przypadkowym ale jak się później okazało niezwykle trafnym wyborem. W czasie oglądania ofert rzuciło mi się w oczy przepiękne zdjęcie hotelu położonego na klifie ,o który rozbijały się fale oceanu. Krótka rozmowa z mężem i już rezerwowałam ofertę . Jak się okazało były to ostatnie miejsca .
  Po trzech dniach stałam przed swoim wybranym hotelem Auramar  Z zewnątrz nie wyróżniał się niczym specjalnym ale kiedy znalazłam się w pokoju i wyszłam na taras widok wstrzymał na chwilę mi oddech. Patrzyłam na falujący i dość niespokojny ocean.(zasypianie przy szumie fal to niezwykła przyjemność)
  Chwila na odświeżenie się i już pędziliśmy nad ocean. Tutaj zaniemówiłam po raz drugi. Krajobraz wydawał mi się wręcz bajkowy. Stojąc na hotelowym klifie po mojej prawej stronie rozciągała się olbrzymia ,przepiękna plaża(oznaczona błękitną flagą jako ta naj ,naj )na końcu ,której znajdowało się stare miasto w Albufejrze. Trwał przypływ więc jak się różniej okazało jedna trzecia plaży znajdowała się pod wodą.
W oddali stare miasto w Albufeirze
  W lewo zaś rozciągał się widok na niewielkie ale jakże malownicze klify. I właśnie owe miejsce zamierzam Wam pokazać.




Następnego dnia w Polsce padał śnieg(maj!) ,a my cieszyliśmy się słońcem i plażą . Po południu zaś udaliśmy się na skałki. Było to miejsce wprost nieprawdopodobnie urzekające. Droga nie była prosta ,a w niektórych  miejscach nie bardzo bezpieczna ale dla takich widoków warto się pomęczyć. Zobaczcie sami !

















 
Dzikie figowce









Żółwik